Onafhankelijkheidsdag

Op 04 juli 2013

grijs ik ben vrij

Nog een paar dagen, en dan is het in het noorden van het land al vakantie. En zoals je weet, kom je ieder jaar weer terug van je vakantie met plannen hoe je beter voor jezelf gaat zorgen, gezonder gaat eten, je grenzen beter gaat bewaken, en hoe je je dromen gaat waarmaken. Hoe je eindelijk dat gaat doen wat je echt gelukkig maakt.  

Vandaag is het 4 juli, in Amerika is het vandaag onafhankelijkheidsdag. Vrijheid en onafhankelijkheid. Echt vrijheid. Maar wat is dat eigenlijk? Niet een dagje vrij zijn, maar echt, diep van binnen vrij zijn. Met hart en ziel, in je onderneming, en volledig kunnen genieten van je vrijheid.

Hoewel ik al enige tijd werk als zelfstandige, sluit ik vandaag definitief een deur bij mijn oude collega’s waarmee ik jarenlang mee heb samengewerkt. Ik neem vandaag afscheid. Een raar woord, want afscheid betekent vaak dat dit samengaat met gemis, of verdriet, maar wat we vaak vergeten is dat afscheid ook een mooi ritueel is.

Een ritueel van iets loslaten wat een lange tijd bij je heeft gehoord. Zoals een jas, waar je jaren in hebt gelopen en waaraan iedereen je heeft herkend. Maar langzaamaan paste deze jas niet meer zo goed. Hij liep niet meer zo lekker, maar het zat nog goed genoeg...

Een lang proces begon met het besef dat het tijd werd voor een nieuwe jas. Eén die past bij nu, bij mij, bij mijn huidige leven en mijn doelen voor de toekomst. Het proces van het ontwerpen van mijn nieuwe toekomst, tot het zo goed voelde, dat ik mijn ‘oude jas’ van mij kon afschudden en me kon gaan focussen op de toekomst.

Afscheid is loslaten, koesteren van mooie momenten, meenemen van je leerervaringen en loslaten van de rest. Ik trek de deur achter me dicht en ga op reis, naar mijn nieuwe toekomst. Vol vertrouwen dat ik die richting op loop, die het leven voor mij heeft bedacht.

Onafhankelijkheidsdag.

Een ritueel. Herdenken. Loslaten. Iets meenemen naar je toekomst.

Een nieuwe reis in een nieuwe jas.